Ten film ma mały fragment z moich konsultacji roboczych. Na nim wyjaśniam klientce wewnętrzną biochemię jej ciała i pokazuję, jak jej objawy są ze sobą powiązane w jednym łańcuchu.
Elena 39 lat. Kiedy półtora roku temu na planowanym USG po raz pierwszy odkryła miotamiczny węzeł o wymiarach 3,5 cm, jej życie przerodziło się w ciągły stres. Lekarz w klinice wzruszył ramionami i powiedział standardowe zdanie: "Teraz nic nie można zrobić.
Diagnozę "włókniaków macicy" słyszy dziś co trzecia kobieta po 35 latach. I prawie zawsze scenariusz medyczny jest zaprojektowany w ten sam sposób: "Węzeł jest mały, podczas gdy my po prostu widzimy na USG co 6 miesięcy". "Węzeł urósł - spalmy hormony lub włóżmy spiralę."
Ponownie idziesz na zaplanowane USG z nadzieją na usłyszenie "wszystko jest czyste", ale lekarz ponownie naprawia torbiel pęcherzykową lub żółtą torbiel ciała? Dla wielu kobiet w wieku 35+ zmienia się to w zubożoną rutynę: Ciągłe opóźnienia w miesiączce i chaotyczny cykl.
Zdiagnozowano u ciebie "włókniaki macicy" i zaoferowano jedyne wyjście - "obserwuj, aż wyrośnie" lub pierwsze hormony, a potem operacja? Większość kobiet słyszy w recepcji: "To jest wiek, spotkamy się za 6 miesięcy na USG".
Jeśli masz 35+ i w swojej dokumentacji medycznej jest diagnoza endometriozy (lub adenomiozy), znasz ten scenariusz na pewno: Co miesiąc czekasz na miesiączkę jako katastrofę - ze środkami przeciwbólowymi w torbie i strachem przed wyjściem z domu przez amulet.
Masa ciała i żywienie · Moje doświadczenia i rozmowy
Przygotowanie do ciąży to okazja do zwrócenia uwagi na odżywianie, sen, odpoczynek i wsparcie dla bliskich. Omów z badaniem ginekologa, z dietetykiem - dietą, a z psychologiem - doświadczenie i oczekiwania.
Kiedy marzysz o dziecku, niepewność się wyczerpuje. W "Silar Women's Conversations" omawiamy, w jaki sposób wiek i zmiany cyklu wpływają na czas ubiegania się o pomoc, do kogo iść i dlaczego ważne jest, aby zbadać obu partnerów.
"Szansa nie wystarczy" — usłyszał mój kolega po operacji. Pięć lat później dowiedziała się, że jest w ciąży. W naszej wietrze "Silent Women's Conversations" dzieli się swoim doświadczeniem: o stratach, presji środowiska i wsparciu, które pomogło przetrwać. Każda historia jest wyjątkowa.
Przygotowując się do ciąży, łatwo jest myśleć tylko o nienarodzonym dziecku. Ale warto zacząć od opieki nad samą kobietą. Czy jesz wystarczająco dużo? Czy otrzymujesz niezbędne białka, tłuszcze, witaminy i minerały z odżywianiem? Czy przekładasz na później własne samopoczucie?
Kiedy planujesz ciążę, pytanie "Czy to się stało w tym miesiącu?" Może stopniowo zastępować inny: "Jak się czuję?" Postępujesz zgodnie z cyklem, zdajesz egzamin, zapoznajesz się z zaleceniami.
Znana sytuacja? Kobieta opuszcza gabinet lekarski z wynikiem USG, ale zamiast spokoju odczuwa niepokój. A jeśli filama wzrośnie? A jeśli jest krwawienie? Czy wpłynie to na możliwość zajścia w ciążę?